Venezuela’nın maruz kaldığı şey, geçici bir olay ya da münferit bir siyasi hata değildir;
aksine, ahlaktan kopmuş gücün siyasetinin tekrar eden bir modelidir.
Çıkar tek ölçüt haline geldiğinde,
uluslararası hukuk seçici bir araca dönüşür
ve değerler anlamını yitirir.
Venezuela’ya yönelik saldırı —
ister yaptırımlarla ekonomik,
ister aç bırakma ve tecrit yoluyla siyasi,
ister karalama ile medya üzerinden olsun —
bir günah saldırısıdır, çünkü:
Bir rejimle yaşanan anlaşmazlık bahanesiyle tüm bir halkı cezalandırır.
Bir devletin kendi yolunu seçme hakkını gasp eder.
Adaletin yerine gücü,
onurun yerine tahakkümü koyar.
Ahlaki boyut:
Ahlak, gücün büyüklüğüyle değil,
kullanımının sınırlarıyla ölçülür.
Kuşatma ve aç bırakma yoluyla irade dayatanlar,
özgürlüğü ya da demokrasiyi koruduklarını iddia edemezler.
Zorla dayatılan özgürlük, özgürlük değildir;
onun sahte bir kopyasıdır.
Felsefi boyut:
Siyaset vicdandan koptuğunda,
bir egemenlik tekniğine dönüşür.
Hesap sorulmayan büyük devlet,
sınırları aşmaya alışır
ve zulmü yeni biçimlerle yeniden üretir.
Böylece dünya, değerlerin alanı olmaktan çıkıp
çıkarların arenasına dönüşür.
İnsani boyut:
Venezuela halkı petrol denklemlerinde bir rakam değildir;
yaşam, onur ve güvenlik hakkına sahip insanlardır.
Rejimleri boyun eğdirmek için halkları aç bırakmak,
gerekçesi ne olursa olsun,
ahlaki bir çöküştür.
Venezuela’da olan biten,
değerleri savunmak değil,
dünya vicdanının bir sınavıdır.
Zulme sessiz kalmak ona ortak olmaktır;
onu meşrulaştırmak ise,
siyasi olmadan önce entelektüel bir suçtur.
Bu tür davranışları kınamak düşmanca bir tutum değil,
insani ve ahlaki bir görevdir.
Çünkü adalet bölünmez
ve bugün başkasına yapılan zulmü kabul eden,
yarın onu kendi kapısında bulur.
#BedriUstaBoykot #SigortamızSahteymiş #MaduroABD #Caracas #BedriUstaBoykot #Rodriguez #Rusya #2025AGS #NicolasMaduro #2024KPSS #MarcoRubio #RecepTayyipErdoğan #CBAgs20BineOnay #NewYorkTimes #Dünya #Saddam