Rusya bugün sadece bir devlet değildir — karanlığı ihraç eden bir siyasi mekanizmadır. Kendi içinde çökmüş, fakat bu çöküşü kabul etmek yerine başkalarına zorla dayatmak isteyen bir sistemdir. Bu sistem ayakta kalmak için çatışmaya, yaşamak için kan sesine, varlığını kanıtlamak için yıkıma muhtaçtır.
Kendi gününü karartan Rusya, başkasının gününü karartmayı hak sayar. Çünkü onun içinde gelecek yoktur. Geleceği olmayan bir devlet, geçmişin cesedini sürükleyip meydanlara çıkarır ve bunu “şanlı tarih” adıyla sergiler. Oysa bu tarih çoktan çürümüştür; sadece kokusu hâlâ etrafı zehirlemeye devam etmektedir.
Rusya nerede ortaya çıkarsa, orada su değil kan akar; ekmek değil korku dağıtılır. Onun “güvenlik” dediği şey zincirdir, “kardeşlik” dediği itaat, “istikrar” dediği ise susturulmuş toplumlar. Bu siyaset ne barış getirir ne refah — bu, imparatorluk içgüdüsünün son ve saldırgan çırpınışından başka bir şey değildir.
Bugün Kremlin’in dili gücün dili değil, korkunun monoloğudur. Korkan iktidar her zaman gürültü koparır, düşman imgeleri uydurur, dış tehdit mitleriyle iç çöküşünü gizlemeye çalışır. Çünkü halkına hesap veremeyen bir rejim, dünyaya meydan okuyarak acizliğini örtbas ettiğini sanır.
Rusya artık fikir sunmuyor, model önermiyor, umut üretmiyor. Elinde kalan tek silah var: kaos. Kaos yaratmak ve sonra onu kontrol ettiğini iddia etmek. Bu eski bir imparatorluk taktiğidir ve tarih boyunca her defasında aynı sonla bitmiştir. Çünkü kaos yaratanlar, sonunda onun altında kalmaya mahkûmdur.
Bu metin bir iddianamedir. Kurbanlara değil, siyasete yöneltilmiş bir suçlama. Halklara değil; onları araç haline getiren, birbirine kırdıran siyasi mekanizmaya karşı sözün mermisidir. Çünkü halklar düşman değildir — düşman, halkları düşmana dönüştüren sistemdir.
Unutmayın: İmparatorluklar sınırlarını kaybettiklerinde değil, anlamlarını kaybettiklerinde yıkılırlar. Rusya bu anlamı çoktan yitirdi. Geriye kalan sadece bir gölgedir — büyük, karanlık ve tehlikeli bir gölge. Ama her gölgenin bir sonu vardır. Güneş yükseldiğinde gölge yok olur.
Karanlığı devlet politikasına dönüştürenler ışıktan korkar. Çünkü ışık soru sorar, hesap ister, gerçeği gösterir. Gerçek ise imparatorluklar için her zaman ölümcül olmuştur.
Bugün susmak tarafsızlık değildir — bu, karanlığın safında yer almaktır. Bugün söz söylemek risk değil, zorunluluktur. Çünkü karanlık yalnızca tek durumda kazanır: ona karşı çıkan olmadığında

#Şehit #sallandık #GünahGecesi #ErdenTimurYalnızDeğildir #GazzeyiUnutma #YaparsaErdoğanYapar #Riboski #GalataKöprüsü #BrugitteBardot #CihalYoksaYokuz #Şalvar #EsasHolding #BilgeKağanŞarbat #SnDevletBahçeli #Somaliland