İktidar protestocuları "Vatan haini" ve "ABD ve İsrail'in tetiklediği terörist gruplar" olarak nitelendirdiği zamanda, sokaklarda rejime itiraz edenlerin sayı atmakta, buna karşılık rejim yanlılarının da "protestoya karşı protesto" şeklinde sokaklara çıktığını görmekteyiz. Bu yaşananlar İran'ın geleceğini ciddi tehlike altına almakta ve riskleri artırmaktadır.

Bu gün İran'da gelecek gelişmelere iki şekilde yaklaşmak mümkündür:

1. Rejim kaçacak ve sonraki süreçler Batı tarafından kontrol edilecek, "uluslar konfederasyonu" benzeri yeni (bence kırılgan) bir rejim kurulacak.

2. Rejim sonuna kadar savaşacak (Hamaney'in dediği gibi), alternatif olarak Çin ve Rusya rejime destek verecek (Esad ailesi örneğinde olduğu gibi) ve Batı'nın müdahalesiyle bir iç savaş başlayacak.

İran'daki rejim destekçilerinin varlığı, "protestoya karşı protesto" ilkesine verdikleri destek, ilk olasılığın gerçekleşme ihtimalini azalttı ve ikinci versiyonu daha gerçekçi hale getirdi.

Şimdi olaylar "ikinci bir Suriye" şeklini almaya doğru ilerliyor. Ancak ciddi bir fark var.

İran, Suriye değil.

Eğer Suriye devleti İngiliz ve Fransız imparatorluklarının etkisi altında kurulduysa ve sonuç olarak halkın devlet anlayışı "yabancı unsurların" etkisi altında şekillendiyse, İran'da durum tam tersidir. İran'da devlet geleneği binlerce yıl öncesine dayanmaktadır ve İran-Turan savaşları ve hanedan çatışmaları zaman içinde ciddi sorunlara yol açmış olsa da, bu durum günümüz İran topraklarında ideolojik birliğin ortaya çıkmasını engellememiştir. Sadece Şii inancı ve mirası, iki ana millet olan Türkler ve Farslar için aynı devlette "aynı vatandaşlığı paylaşmayı" başarmıştır.

Dahası,

Protestolar doğal nedenlerden başladığı için, örgütlenme iyi değil, hatta dağınıktır. Bu durum protestocuları gruplara ayırıyor: Fars bölgeleri devrilmiş Şah'ın devamcılarına ilgi duyarken, Türkler elleri Türk kanına bulanmış cellatları (Şah'ı) istemiyor.

Ancak, rejim destekçilerinin sayısı az olsa da, tek bir merkezden kontrol edileceklerdir.

Şimdiye kadar her şey protestocuların lehine giderken, Hamaney'in konuşmasının ardından rejim destekçilerinin sokaklara dökülmesi, rejim için "yeni bir ruh hali" olacaktır.

Ancak bu, protestocuların yenildiği anlamına gelmiyor.

Çünkü ABD Başkanı Donald Trump'ın, İran rejimine karşı silah kullanılması halinde rejimi cezalandıracağını söylemesi, protestocuların güvenlik endişelerini tamamen destekliyor. Her halükarda, İran rejimi böyle bir riski göze almayacaktır.

İlerleyen süreçler, protestocuların direniş iradesine bağlı olacaktır. Rejim çaresiz durumda, on yıllardır süregelen nefret sadece zirveye ulaşmakla kalmadı, aynı zamanda toplumsal bir patlamaya dönüştü.

Uluslararası durum da değişiklikler için yeşil ışık yakılmasına olanak tanıyor. En azından, Hamaney'in bugün Trump'ı siyasi dille "aşağılaması" ABD'nin öfkelenmesine neden olabilir.

Güncel olaylar ABD için de fırsat kapısını açıyor.

Geriye kalan, her zaman olduğu gibi İran'ın kaderini belirleyen Güney Azerbaycan'ın, yani biz Türklerin yaklaşımının ne olacağıdır. İran'daki Azerbaycan Türklerinin Devrim Muhafızları'nın, onların seçtikleri cumhurbaşkanına (Mesut Pezeşkian) karşı düşmanlıklarını affetmeyeceği açıktır. En azından oylarını korumak için.

Peki Güney Azerbaycan, ABD müdahalesi olasılığını nasıl değerlendirecek?

Bu, kolayca cevaplayamayacağımız tek soru. Çünkü Azerbaycan Türkleri tarihin tüm zamanlarında emperyalizme karşı durmayı başarmış, ancak zülme de baş kaldırmıştır. Bu gün Güney Azerbaycan "iki kötü seçim"den birini mi seçecek, yoksa ikisini de silerek, kendi tarihini mi yazacak? En önemlisi ise, Güney Azerbaycan, ABD müdahalesi olasılığını nasıl değerlendirecek?

Bu, birçok şeyin cevabını barındıran soru...

Bu sorunun cevabı önümüzdeki 2-3 gün içinde göreceğiz.

#Tahran #Öğretmen #AliKoç #Yahudi #Kurd #İranlı #DefendRojava #RuizCimboma #AliKoç #Barça #Jayden #BebekOtel #Mansur #Mossad #ÖzgürÖzel